Hey iedereen!
Heb je ooit zoiets gehad van ' ohh die persoon mis ik wel'? Een goede vriend van vroeger , een ex, een familielid? Ik vind persoonlijk dat dat echt een rot gevoel is. En zeker als je weet dat die persoon u niet mist is het ergste. En dan kan je praten over een ex of over een goede vriend(in) van vroeger. Of als je aan een bepaald persoon denkt (pak maar iemand die je graag ziet) en je dan begint te denken aan al die leuke momenten die je dan met die persoon hebt gehad. En dan bijvoorbeeld als je daar ook nog een bepaalde liedje(s) mee had en dan terug die liedje(s) gaat luisteren. Als ik zo al die liedje(s) ga terug luisteren word ik meestal wel zo wat down, gewoon al die herinneringen komen terug en dan als dat een speciale persoon voor je was dan doet dat echt pijn dat je weet van met die persoon word het nooit meer hetzelfde. Er is misschien teveel gebeurd, een grote ruzie gehad,... Dat kan allemaal en dan komt al die pijn terug zeker als die persoon je heel hard heeft gekwetst. Maar door dat die mensen misschien uit je leven weg gaan, komt er plaats voor iemand beter. "If people walk out of your life let them, it's not because they want to it's because their chapter in your life is over. Ik vind dat je aan dat zinnetje wel veel hebt op die momenten. Ik weet ook als je iemand verliest die veel voor je betekent dat dat echt precies de einde van de wereld is of je wereld stort in bij wijze van spreken, maar geloof me dat is niet zo, dat lijkt alleen maar op dat moment. Maar ik verzeker je het word altijd beter. Sommige dingen moet je gewoon tijd geven. En denk maar aan 'gebroken hart' je moet u hart terug tijd geven om te genezen of niet ? En als u hart weer genezen is kan je verder en kan je iemand nieuw in je hart laten. Nog een ding wat ik wil zeggen. Kroop nooit iets op ik weet dat dat bij de meeste wel zo is, maar dat is eigenlijk het slechtste wat je kunt doen. Praat met iemand, schrijf het op op een blaadje papier en verbrand of verscheur het later, ik heb het al is gedaan zo een hele brief geschreven met wat mij dwars zat en erna in een park verbrand en dat deed echt goed. Dat was precies een last van mijn schouders weg.
Hier is een site vor als je ietskwijt wilt. En niemand zal het ooit te weten komen wat je daar schrijft:
http://thequietplaceproject.com/thethoughtsroom/
Ah ja voor ik het vergeet, sorry dat ik de laatste tijd geen artikels meer schrijf maar ik heb het nogal wat druk met school en kan daar door niet zoveel meer aan mijn blog werken.
Ik zal proberen om wat meer tijd te maken :).
Tot de volgende keer :)
Babaay !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten